เริ่มด้วยระบาย
posted on 12 Sep 2008 13:53 by u-sineไม่รุเปนไง
เขียน BLOG ทีไร ต้องบ่นก่อนทู๊กที
แต่อันนี้มันค้างในใจมานานแระ
เคยต้องทนอยู่ในสภาพแวดล้อมที่น่าเบื่อไหม ??
เราเชื่ออย่างหนึ่งว่าการที่คนเราเบื่ออะไร หรือว่าต้องอยู่ในสภาวะของอารมณ์เบื่อนานๆ
มันจะทำให้เรากลายเป็นคนที่น่าเบื่อไปโดยไม่รู้ตัว
ซึ่งตอนนี้ ชั้นเองกำลังเข้าสู่ภาวะเช่นนั้น
ชั้นไม่ต้องการเลยนะ
ไม่ต้องการเป็นคนน่าเบื่อ ไม่ต้องการเบื่ออะไร
ที่ต้องการก็คือ การเรียนรู้ และได้พบได้เจอ ได้สัมผัส
กับสิ่งแปลกใหม่ เรื่องสนุก ตื่นเต้น ท้าทาย อันหลากหลาย
เหมือนกับที่เคยเจอมาอยู่เป็นประจำก่อนที่จะผันตัวเองมาเรียนต่อ
สังคมการเรียนรู้ที่คาดไว้............
ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเล๊ยยยย
นึกแล้วก็เสียดายเหมือนกัน
นั่งทำงาน ฟังเจ้านายคุย บางทีอาจจะได้อะไรเยอะกว่านี้
เรียนแบบท่อง ท่องจำ จำๆๆๆ ไม่รู้จำไปทำไม
ไม่ได้ให้คิด ห้ามคิด คิดเอง ผิด !!
โอ้ววว เกิดมาตรูเพิ่งเคยเห็น การเรียนรู้แบบใหม่
ไหนจะเพื่อนฝูงที่รายล้อม.....
(สิ่งประหลาด ที่เหมือนจะน่ารู้ แต่ไม่น่ารู้เป็นอย่างยิ่ง)
ชั้นคิดเสมอว่าคนเรามาจากสังคม และก็มีพื้นฐานไม่เหมือนกัน
แต่อย่างหนึ่งที่ทุกคนเหมือนกัน
ทุกคนโตแล้ว เป็นผุ้ใหญ่ ในระดับหนึ่งแล้ว
แต่เรื่อบางเรื่อง การกระทำบางอย่าง
หรือแม้ความคิดบางอย่าง
กลับเกิดขึ้น ซึ่งตรู งง กะมันมาก
เดี๋ยวนี้คนเราเค้าคิดอย่างงี้กันแล้วเหรอ
หรือตรูแก่วะ (ไม่นะ ชั้นยัง intrand ก่าพวกมานเยอะ)
เห็นแก่ตัว มั่นใจไม่เข้าเรื่อง เพ้อเจ้อในเรื่องไร้งี้เง้า
เฮ้อ.....
ไม่ได้อยากรับรู้ด้วยเรยยย
อย่าเอามาเข้าหูได้ป่าว ไม่อยากฟังอ่ะ
ฟังแล้วไม่ได้เพิ่มพูนความคิดสร้างสรร สร้างสติปัญญา หรือความสนุกสนานเลย
มีแต่จะปวดกบาล แล้วพาลเบื่อเอา
เจอมาก็มากมาย แต่ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง เลยต้องมาระบาย
แล้วบอกกับตัวเองว่า ปลงเหอะตรู
ปล่อยวาง ใคอยากทำไรทำ
อะไรมันจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิดไป
สิ่งใดเกิดขึ้น สิ่งนั้นดีเสมอ
ปลอบใจตัวเองอยู่ทุกวัน แล้วก็พยายามทำในสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข
ประทังชีวิตกับต่อมความคิดไม่ให้เฉาตายไปวันๆ
อีกไม่นาน หมดเทอมแล้ววว